Mijn dag begon met een reportage op het Sint-Jacobsplein. Ijskoud was het buiten, zeker min vijf graden Celsius. Terwijl we door de Veldstraat stapten, kwam de geur van versbereide soep ons tegemoet. Ondertussen al verkleumd van de kou, besliste ik om iets steviger door te stappen, daar krijg je het ook warm van.
Voordeel van het sapjesmenu is dat er geen tijd verloren gaat aan maaltijden bereiden en opeten. We kunnen gewoon van achter ons computerscherm sapjes slurpen. Zo ben ik nu een Banana Split aan het verorberen. Terwijl Rudy de sapjes in een paar slokken naar binnen werkt, doe ik er toch net iets langer over. Vooral de iets zuurdere sapjes gaan moeilijker binnen. Gisteren was de Breakfast to go wel mijn absolute favoriet. Rudy en ik waren het erover eens, dit smaakt naar fruitpap. Voor mij toch een moment van nostalgie. Benieuwd wanneer die nostalgie plaats ruimt voor honger en de bijhorende frustraties.
Wat ik op voorhand al wist en al bevestigd kreeg tijdens mijn eerste sapjesuren: overal word je met eten geconfronteerd. Mijn ouders brachten vandaag een bezoekje aan mijn kot, om de vuile was mee te nemen. 'Ga je vanmiddag mee iets eten?, vraagt mijn vader. Zaterdagavond tijdens Quiz For Life in Flanders Expo was ik op een bepaald moment omgeven door pizza-etende Stubru medewerkers.Het belooft nog een lange week te worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten