Solidair met sapjes dag 6

Wanneer Sam, Siska en Sofie hun Glazen Huis verlaten, stopt het ook voor ons, om 17u dus.

Na het kleine dipje van dinsdag ben ik klaar voor de laatste loodjes. Waarom ik het moeilijk had: mijn focus lag teveel op de sapjes zelf. Rudy's methode is veel efficiënter, neus dichtknijpen en achterover gieten. Nochtans had ik het zelf al aangegeven in een vorige blog: het zit tussen de oren. Toch liet ik mij nog vangen.

Helemaal in kerststemming, kan niets mij nu nog uit mijn concentratie brengen, want de meet is in zicht. Als ik in de verleiding kom, dan denk ik gewoon aan het kerstdiner dat op mij staat te wachten.

Op het menu van de laatste dag, baart een sapje me zorgen: de Total Cleanser. Ingrediënten: selder, komkommer, sinaasappelsap en limoen. Klinkt als het ultieme drankje na een sapkuur van zes dagen, de climax.

Na zes dagen kan ik zeggen dat het best mogelijk een week op sapjes te leven, af en toe een hongergevoel niet meegerekend. Wel is het zo dat we geen extreem zware inspanningen gedaan hebben. Een bouwvakker of dokwerker bijvoorbeeld komen waarschijnlijk niet toe met vier sapjes van een halve liter per dag. Het is relatief dus.

Solidair met sapjes dag 5

Gisteren zag ik het nog helemaal zitten. Vanaf nu konden we aftellen en die sapjes, die waren toch best lekker, een enkele uitzondering er op na. Vandaag was echter een onverwacht moeilijke dag.

Nochtans stap ik ook deze morgen nog met volle moed naar het Shoppingcenter Zuid om onze dagelijkse lading sapjes af te halen. Ronkende namen zoals Flu Buster en Turbo Charge klinken veelbelovend. De ontnuchtering komt er al bij het zien van de sapjes. De Flu Buster ziet er uit alsof, dixit collega Dieter, 'het al eens gedronken is'. Smakelijk!

De Turbo Charge heeft op zich dan wel een fris groen kleurtje, maar de ingrediënten waaraan dat te danken is, liggen mij niet: komkommer en, in mindere mate, selder. Komkommer in een zomers slaatje, geen probleem, maar om het in een sapje te mixen, met, schrik niet, appelsap, ananas, limoen en selder, neen dank je. Na dag vijf kan ik met zekerheid zeggen dat de sapjes met groenten niet voor mij zijn weggelegd.

In een Studio Brussel filmpje zie ik hoe Claudia Allemeersch, de Beste Hobbykok van Vlaanderen, in het Glazen Huis een zoet en origineel sapje brouwt voor Sofie, want 'al die zure sapjes van de voorbije dagen, dat moet toch op je maag branden', klinkt Claudia bezorgd. Inderdaad, de ietwat zuurdere drankjes zijn meestal wel van de lekkerste, maar om er in een keer een halve liter van te drinken. De beste hobbykok mixt banaan, honing en dadels. Sofie ziet dat het goed is. Ik nip nog even aan mijn groene Turbo Charge met komkommer.

Twee sapjes die ik niet lust dus, dat lijkt een probleem te worden. De Tropical Tango, het lekkerste drankje van de dag, heb ik al binnen. De orange raspberry, die rantsoeneer ik tot vanavond. In de loop van de dag krijg ik wel honger, maar ik krijg die Turbo Charge en Flu Buster niet naar binnen. Ik heb geen zin meer in de sapjes. Gelukkig brengt Rudy redding. Hij ziet hoe ik wat sipjes naar mijn serie sapjes zit te kijken en stelt een ruil voor. Een Flu Buster voor een Tropical Tango, deal.

Solidair met sapjes dag 4

Ervaringsdeskundige als het op sapjes aankomt, is Tomas De Soete. Tijdens de eerste drie Music For Life jaren zat hij telkens in het Glazen Huis. Afgelopen zaterdag bij de start van de actie 'Doe niets voor het goede doel', maakte ik van de gelegenheid gebruik om Tomas om raad te vragen.

Tomas gaf mij volgende tip mee: 'Zorg voor afwisseling. Drink niet enkel sapjes op basis van sinaasappel en citroen of limoen. Anders kan ik je garanderen, daar krijg je het wild, rondslingerend apenzuur van. Drink dus ook eens wat andere combinaties.’

De eerste dagen zaten er inderdaad veel sapjes met een nogal zuur smaakje tussen, maar vandaag is dat niet het geval. De Pink Panther, Melon Berry en Banana Split zijn eerder zacht smakende brouwsels.

‘Mag ik ook eens naar je stoelgang informeren?’, vraagt Tomas oprecht geïnteresseerd. ‘Alles nog dik in orde’, antwoord ik. Mijn eerste gesprekje met Tomas De Soete had ik mij anders voorgesteld, maar bon. Het kan misschien nog van pas komen, alle raad is welkom. ‘Met mijn stoelgang heb ik geen problemen gehad’, gaat Tomas onverstoord verder. ‘Ik had dan ook preventief iets tegen de diarree genomen, maar dat bleek niet nodig.’

Met de stoelgang nog altijd alles normaal na vier dagen, maar ik moet heel vaak plassen. Komt daar nog bij dat ik, geloof het of niet, dorst heb van al die fruitsapjes. Dat betekent water drinken en nog meer toiletbezoekjes.

‘De eerste dag vond ik het lastigst', zei Tomas ook nog. Daarna viel het allemaal wel mee.' Na dag vier kan ik dat beamen. De gewenning treedt op. Zelfs al heb ik op dit eigenste moment honger, ik heb er niet echt last van. Het drinken van de sapjes is ook een automatisme geworden. Niet te veel nadenken, gewoon binnengieten.

Toegegeven, dat ik nu honger heb, ligt voor een deel aan mezelf, maar dat sapje met wortel en selder krijg ik echt niet binnen. Vandaag dus maar drie drankjes gedronken. Het laatste, een lekkere Pink Panther, spaar ik op tot kort voor het slapengaan, dan hoef ik tenminste niet met een knorrende maag naar bed. Heb vooral geen medelijden, we hebben hier zelf voor gekozen.

Solidair met sapjes dag 3

Oliebollen, glühwein, soep en wulloks. Dat kreeg ik vandaag allemaal aangeboden om te eten. In normale omstandigheden en bij dit weer, was ik er met veel plezier op in gegaan.

Dat is het voordeel van opgesloten te zitten in een Glazen Huis. Je wordt niet blootgesteld aan allerlei eetgeuren. In vrijheid is de verleiding groot. Is er nog een plaatsje vrij, Sam, Siska en Sofie?

Toch viel deze derde dag goed mee. We zijn gewoon geworden aan onze vloeibare voeding. Iets kauwen, dat gevoel kennen we niet meer. Op de redactie van De Gentenaar stapelen de lege flesjes zich op. Uitgestald is misschien een beter woord, als ware het een trofeeënkast.

Het een hele week volhouden, het zit toch tussen de oren volgens mij. Met vier sapjes per dag is het best mogelijk om de week door te komen, ondanks een klein hongergevoel af en toe. Het moeilijkste is om te weerstaan aan de verleiding. 'Wil je geen oliebol? Er is toch niemand die het ziet.' Ondertussen heb ik in mijn hoofd een lijstje aangelegd met wat ik graag wil eten eens het voorbij is. Nog meer dan anders kijk ik uit naar Kerstavond en Kerstdag.

Voorlopige favoriet onder de sapjes is voor mij Breakfast to Go, het fruitpapsapje, deze keer met een vitamin C boost. Ja, er wordt goed voor ons gezorgd. We krijgen zeker de nodige vitamines binnen. Het effect van drie dagen sapjes? Toch wat honger, af en toe, en mijn nieren doen overuren. Als dat zo doorgaat dan zal deze sapjeskuur inderdaad een zuiverend effect hebben.

Solidair met sapjes dag 2

Burgemeester Daniël Termont liet bij de officiële start van Music For Life weten aan Roos Van Acker dat hij een sapjesdieet niet zou aankunnen: 'Ik heb bewondering voor de Glazen Huisbewoners. Ik zou het niet willen doen. Daar eet en drink ik veel te graag voor, zoals u wel aan mij kunt zien.' Daar laten wij ons niet door afschrikken.

Mijn dag begon met een reportage op het Sint-Jacobsplein. Ijskoud was het buiten, zeker min vijf graden Celsius. Terwijl we door de Veldstraat stapten, kwam de geur van versbereide soep ons tegemoet. Ondertussen al verkleumd van de kou, besliste ik om iets steviger door te stappen, daar krijg je het ook warm van.

Voordeel van het sapjesmenu is dat er geen tijd verloren gaat aan maaltijden bereiden en opeten. We kunnen gewoon van achter ons computerscherm sapjes slurpen. Zo ben ik nu een Banana Split aan het verorberen. Terwijl Rudy de sapjes in een paar slokken naar binnen werkt, doe ik er toch net iets langer over. Vooral de iets zuurdere sapjes gaan moeilijker binnen. Gisteren was de Breakfast to go wel mijn absolute favoriet. Rudy en ik waren het erover eens, dit smaakt naar fruitpap. Voor mij toch een moment van nostalgie. Benieuwd wanneer die nostalgie plaats ruimt voor honger en de bijhorende frustraties.

Wat ik op voorhand al wist en al bevestigd kreeg tijdens mijn eerste sapjesuren: overal word je met eten geconfronteerd. Mijn ouders brachten vandaag een bezoekje aan mijn kot, om de vuile was mee te nemen. 'Ga je vanmiddag mee iets eten?, vraagt mijn vader. Zaterdagavond tijdens Quiz For Life in Flanders Expo was ik op een bepaald moment omgeven door pizza-etende Stubru medewerkers.Het belooft nog een lange week te worden.

Solidair met sapjes

Vlak voor Kerstmis en Nieuwjaar is het ideale moment om eens over de haag te kijken, iets verder dan ons eigen land. Daarom organiseert Studio Brussel nu al voor het vierde jaar op rij Music For Life, de actie die geld inzamelt voor een stille ramp, dit jaar malaria in Burundi. In deze tijden van overvloed - uitgebreide kerstdiners, stapels pakjes onder de kerstboom, decadentie op oudejaarsavond - tonen ze zich solidair met de mensen die het met minder moeten stellen. Dit doen ze door de hele Music For Life week alle vaste voeding af te zweren en enkel sapjes te drinken.

Lijkt me wel een zware opgave. Zouden ze niet stiekem zitten eten wanneer ze niet presenteren? Mijn collega bij De Gentenaar Rudy Tollenaere en ik wilden zelf eens aan den lijve ondervinden wat zo'n sapjesdieet met een mens doet. Uit nieuwsgierigheid, maar ook uit solidariteit met alle Burundezen.

De sapjes voor Studio Brussel en voor Rudy en mij worden gemaakt in een sapjesbar in het shoppingcenter Zuid in Gent. Elke dag drinken we vier sapjes van een halve liter. Alle fruit en groenten die erin verwerkt zitten zijn supervers. Het ene drankje is al wat dikker, het andere al wat lekkerder. Vandaag zijn we onze derde dag ingegaan en ik kan niet ontkennen dat ik al honger gehad heb, maar het is niet ondraaglijk. De sapjes vullen wel en vier per dag is echt genoeg. Het moeilijkste is geconfronteerd worden met eten. Aangezien wij niet opgesloten zitten in het Glazen Huis, zien wij overal rondom ons mensen eten. Met de vrieskou van de voorbije dagen zou een soepje er best wel ingaan.